Zoutwaterparels
De belangrijkste landen waar zoutwaterparels worden gekweekt zijn:
- De Polynesische eilanden (Thailand; Frans-Polynesië)
- Australië
- Nieuw-Zeeland
- Indonesië
- Japan
Parels uit oesters noemt men zoutwaterparels. Oesters leven dikwijls op de bodem van de zee die vaak erg zanderig is. Door stroming van het water gaan er per uur wel duizenden korreltjes zand door een oester heen, die daar helemaal geen last van heeft en er beslist geen parels door gaat maken. We zouden in de parels omkomen bij wijze van spreken, als dat zo zou zijn.
Wat er dient te gebeuren is dat, bij het binnendringen van een voorwerp in de oester, daarbij het epitheelweefsel (zeg maar: de huid) van het schelpdier wordt beschadigd. Want dan gaat het beschadigde huiddeel zich om de binnendringer heen delen, kapselt het in en vormt zo de ‘parelzak’ waarbinnen het paarlemoer wordt afgezet.
Zoutwaterparels bestaan uit een ronde kalkbol met een diameter van ongeveer 7 mm, met daaromheen een laagje parelmoer, dat vaak niet dikker is dan een halve millimeter.
Globaal geldt: hoe groter de parel, hoe hoger de prijs zal liggen. Het duurt nu eenmaal langer voordat een oester een grotere parel heeft gemaakt dan een kleine. De luster (glans) is eveneens van belang Een geoefend oog zal de satijnzachte gloed van een echte parel in een oogwenk onderscheiden van die van welke imitatie dan ook. Een parel van de hoogste kwaliteit mag natuurlijke onregelmatigheden hebben, maar geen vlekjes . Hoe volmaakter de ronding van de parel, hoe groter de waarde.
